Jyoti's

       मावशी आम्हाला विसरू नका......... अदितीच्या कानामध्ये रोज आवाज गुंजन घालीत होता. कोण बरं ही मुले! काय नातं त्यांच आणि माझं.... सारखा सारखा हा आवाज कानात गुंजतो ........ पण आज मात्र अचानक सर्व मुले भोवती जमा झाली . आदितिच्याभोवती रुंजी घालू लागली.........  मावशी आपण गेम खेळू..... गेम खेळू आणि अधिकार वाणीने आदितीला ओढु पण लागली त्याबरोबर अचानक आदिती झोपेतून जागी झाली.........,. किती अधिकाराने ही मुले मला आवाज देत आहे ना! माझं मन किती गुंतलं न या मुलांमध्ये आज मात्र या मुलांना भेटायला जायचेच ....... आदितीने दृढनिश्चय केला .... मुलांना भेटायला जायचेच.........                 आठ महिन्यांपूर्वी आदिती या मुलांना भेटली होती. दिवाळीनिमित्त सर्व मुलांना घरी आणले होते कोण होती ही मुलं "आत्महत्या केलेल्या शेतकऱ्यांची मुलं" बापा विन जगणारी लहान वयातच मोठी झालेली गोंडस फुलपाखरं........... भविष्याची स्वप्न रंगवन्याआधिच दुःखाच्या पडद्याआड लपलेली निरागस मुले!                 परिस्थितीने गा...

              घाईघाईने काम आवरत अनुश्री ने  घड्याळाकडे बघितले बापरे आज खूपच उशीर झाला .                  अनुश्री ची रोजची सवय  सकाळी पेपर   वाचन आणि व्हाट्सअप ची पण आज नवऱ्याची    सकाळची शिफ्ट आणि मुलांची ट्रिप, त्यामुळे सकाळी वेळच मिळाला नाही. व्हाट्सअप बघते तर काय सकाळी सकाळी 100 मेसेजेस! अरे बापरे आज तर मधुराचा वाढदिवस विसरलीच की मी ,                                                  किती शुभेच्छा किती केक प्रत्येकाचे आपापले व्हिडिओ.आपण तर अजून शुभेच्छा पण नाही दिल्या आणि अनुश्रीला राहवले नाही तिने पटापट शुभेच्छा केक मधुराला पाठवले .आता थोडे तिला शांत वाटले समाधान वाटले.               मग मात्र विचारांची शृंखला सुरू झाली खरंच का इतके केकचे फोटो, शुभेच्छांचे फोटो, व्हिडिओ पाठवने जरुरी आहे? किती हा दिखावा प्रत्येकाची जणू च...

             आज सर्व मैत्रिणी वसुधाकडे जाणार होत्या. कारणही तसेच.... वसुधा म्हणजे आनंदाचा हास्याचा झरा. छोट्या छोट्या गोष्टींमध्ये आनंद साजरा करणारी,मैत्रीणीना चिडवनारी हसवणारी, सतत खोड्या करणारे मस्तीखोर फुलपाखरू.            पण आजचे कारण वेगळेच होते.वसुधाच्या मिस्टरांना जाऊन ८ ,१० दिवस झाले होते.म्हणुन सर्व मैत्रीणी तिला भेटायला निघाल्या होत्या. वसुधाला धीर देण्यासाठी इकडल्या तिकडल्या गोष्टी सुरू झाल्या.वसुधा मात्र अतिशय उदासपने खिन्न मनाने बसुन होती. अचानकपणे दिपालीचे लक्ष वसुधाच्या गळ्याकडे गेले.तिच्या गळ्यात मंगळसूत्र नव्हते,ते बघुन दिपालीला वाईट वाटले.तिने प्रश्न केलाच अग मंगळसूत्र कुठे आहे.त्याबरोबर घरातील महिला मंडळींची कुजबुज सुरु झाली.   दिपाली काय समजायचे ते समजली.तिने कोणालाही न दुखवता मंगळसूत्राबद्दल माहिती सांगितली . मंगळसुत्रातील दोन वाट्या म्हणजे शिव आणि शक्तीचा सुरेख संगम..या वाट्यांना गुंफणारे तार आणि काळे मणी म्हणजे विश्र्वास! माहेरची वाटी हळदीची आणि सासरची वाटी कुंकवाची या दोनहि कुटुंबांना एकत्र गुं...